اخبار داغ

ApplyClub

Statement of purpose انگیزه نامهدرخواست دادن برای مقطع کارشناسی ارشد و یا دکترا مستلزم طی کردن چند مرحله ی طولانی می باشد. خیلی از متقاضیان در اثر این حجم کار دست پاچه می شوند و می خواهند به سریع ترین شکل ممکن درخواست ها را کامل کنند. برای اغلب متقاضیان سخت ترین قسمت درخواست، نوشتن انگیزه نامه ی تحصیلی یا همان مقاله ی بیان اهداف می باشد. وقتی در مقابل یک صفحه ی خالی یا مانیتور قرار می گیرند، بسیاری از دانشجویان با عجله و ناراحتی سعی می کنند تا آن صفحه ی سفید را با یک سری جملات پر کنند؛ جملاتی که بعضا نا آشنا و نا مفهوم از آب در می آیند. بخاطر داشته باشید که درخواست شما تنها راه ارتباطی تان با کمیته ی پذیرش می باشد. به نظر واضح می رسد، اما بسیاری متقاضیان با کامل کردن درخواست تحصیلات تکمیلی، در اثر اینکه فراموش می کنند به جزئیات توجه کنند و از یاد می برند که درخواستشان باید به روشنی ایشان را معرفی کند، شدیدا از پای درمی آیند. در اینجا هفت اشتباه رایج را ذکر می کنیم تا در نوشتن انگیزه نامه ی خود از آن ها اجتناب کنید.

 

به غلط مخاطب قرار دادن یک دانشگاه
اکثر متقاضیان به چندین برنامه ی تحصیلات تکمیلی درخواست می دهند و در حینی که انگیزه نامه ی خود را می نویسند، نام دانشگاهی را که مخاطب درخواستشان می باشد، ذکر می کنند. توجه ویژه داشته باشید که هربار نام دانشگاه را تغییر دهید. در صورتی که مخاطب نامه ی شما دانشگاه دیگری باشد، کمیته ی پذیرش درخواست شما را به سطل آشغال خواهد انداخت. اجازه ندهید خطایی از سر بی دقتی، مانع ورود شما به دانشگاه مورد نظرتان شود.

بهانه آوردن
انگیزه نامه یا مقاله ی پذیرش جایی است که شما می توانید به درخواستتان قسمتی شخصی اضافه کنید. جایی که می توانید زمینه ای برای دستاوردهای خود ایجاد کنید. برخی دانشجویان از این مقاله استفاده می کنند تا علت نمرات پایین خود را توضیح دهند. در مورد اینکه راجع به نمراتتان صحبت کنید یا نه، با دقت تصمیم بگیرید. بهانه های مناسبی که می توان ارائه کرد عبارتند از: بیماری های جدی، مرگ و میر و عوامل استرس زای مهم زندگی. اگر شما این تصمیم را گرفتید که برای نمرات ضعیف خود بهانه ای بیاورید، بطور مختصر و کوتاه توضیح دهید. مقاله ی پذیرش خود را تبدیل به یک طومار توضیحی نکنید. کمیته ی پذیرش از این ها زیاد شنیده است. ممکن است آن ها با وضعیت شما همدردی کنند اما در نهایت تمرکز آن ها بر این است که متقاضیانی را که برای برنامه هایشان بهترین هستند، شناسایی کنند. بر روی نقاط قوت خود تمرکز کنید به جای آن که بیشتر به توضیح نقاط ضعف خود بپردازید.

اشکال در هجی کلمات
برخی از متقاضیان معتقدند که غلط هجی کردن کلمات چندان اهمیت ندارد. با این حال، از دید کمیته ی پذیرشِ، هیچ بهانه ای برای اشتباه نوشتن یک کلمه پذیرفته نیست. کمیته های پذیرش فرض می کنند که متقاضیان کارشناسی ارشد و دکترا قادر هستند هر کلمه ای را هجی کنند و یا حداقل می دانند که چگونه باید طریقه ی نوشتن یک کلمه را چک کنند. اشتباه نوشتن کلمات، نشانه ای از نامرتبی و بی دقتی تلقی می شود.

اشکال گرامری
همانند اشکال در هجی کلمات، دستور زبان ضعیف می تواند باعث شود که به یک درخواست کارشناسی ارشد یا دکترا بهای چندانی داده نشود. اشتباه ادغام کردن کلمات و یا کاربرد اشتباه آپوستروف (apostrophe) عموما رایج است. ترجیحا از کسی که زبان مادری اش انگلیسی است بخواهید که متن شما را ویرایش کند، زیرا اشکالات گرامری در بهترین حالت نشان دهنده ی تنبلی و در بدترین حالت نشانه ی سطح دانش پایین از زبان است.

کاربرد اشتباه کلمات
بسیاری کلمات عموما به اشتباه به کار برده می شوند. به عنوان یک متقاضی، شما سعی دارید که خود را به عنوان فردی باهوش که به خوبی آموزش دیده و آماده ی تحصیل در مقطع تحصیلات تکمیلی می باشد، معرفی کنید. وجود کلماتی که به اشتباه نوشته می شوند -مانند your و you're- کمیته ی پذیرش را چندان خوشحال نخواهد کرد! در مورد این کلمات که عموما اشتباه می شوند، اطلاعات بیشتری کسب کنید تا مطمئن شوید که در نوشته تان اینگونه اشتباهات وجود ندارد. دیگر کلماتی که گاهی اشتباه می شوند عبارتند از:
- loose/ lose
- affect/ effect
- to/ too
- they're/ there/ their

غیر رسمی بودن
گاهی انگیزه نامه های پذیرش بیش از حد غیر رسمی هستند. برای مثال، متونی که حاوی اصطلاحات عامیانه هستند، ممکن است بعضی خواننده ها را از خواندن ادامه ی آن باز دارند. برخی دیگر ممکن است ادغام کردن کلمات را نپسندند. به شیوه ی رسمی رفتار کنید تا مطمئن شوید که مایه ی دلخوری کمیته ی پذیرش نیستید.

بیش از حد به اشتراک گذاشتن
شاید مهم ترین خطایی که می تواند از یک متقاضی سر بزند این است که حین نوشتن انگیزه نامه، بیش از حد شخصی بنویسند. این مقاله جایی نیست که سرخوردگی هایتان را خالی کنید یا به طور مثال مروری دقیق بر دوران بچگی خود داشته باشید. یک آزمون برای اینکه چه چیزی را ذکر کنید این است که: اگر شما احساس راحتی می کنید که در مورد این موضوع، چهره به چهره با یکی از اعضای کمیته صحبت کنید، پس این موضوع را ذکر کنید. اگر مطمئن نیستید که از موضوعی در مقاله تان صحبت به میان آورید یا نه، با یکی از اعضای هیئت علمی در دانشکده ی خود صحبت کنید. حتی بهتر از آن، از وی درخواست کنید که متن شما را بخواند.

انگیزه نامه شما یک بخش مهم از درخواست شما برای تحصیلات تکمیلی می باشد. این موقعیتی است که می توانید بطور مستقیم با کمیته ی پذیرش صحبت کنید. این فرصت را به هدر ندهید!

essay انگیزه نامهنوشتن یک انگیزه نامه که همه چیز را در مورد شما به کمیته ی پذیرش می گوید و باعث موفقیت یا شکست درخواست شما می شود، تا حدی استرس زاست. با این حال، اگر از دیدی دیگر به قضیه نگاه کنید به این نتیجه می رسید که انگیزه نامه یا بیانیه ی شخصی شما در واقع یک فرصت است؛ فرصتی است که به اعضای کمیته ی پذیرش نشان دهید که شما برای این برنامه ی تحصیلات عالی مناسب هستید. بیایید از منظری دقیق تر به این مقوله بنگریم.

هدف از انگیزه نامه چیست؟
پرونده ی درخواست شما برای پذیرش میزان زیادی اطلاعات راجع به شما برای کمیته ی پذیرش فراهم می کند. قسمتی از این درخواست به کمیته ی پذیرش اطلاعاتی می دهد راجع به نمرات شما (یعنی کارنامه)، توانایی های شما در مقیاس با دیگر متقاضیان (یعنی نمرات GRE) و نظر اساتید در مورد شما (یعنی توصیه نامه ها). علی رغم تمامی این اطلاعات، کمیته های پذیرش اطلاعات زیادی راجع به علایق فردی و انگیزه ی شما دریافت نمی کنند. اهداف شما چیست؟ قصدتان از درخواست برای مقطع کارشناسی ارشد و یا دکترا چیست؟
با این تعداد متقاضی و در این مقطع زمانی کوتاه، اینکه کمیته های پذیرش تا حد امکان متقاضیان را بشناسند تا مطمئن شوند که دانشجویانی را انتخاب می کنند که برای برنامه هایشان بهترین هستند و احتمال موفقیت و به اتمام رساندن تحصیلات عالی در آن ها زیاد است، تبدیل به یک بحران شده است. اینکه چه کسی هستید، اهدافتان چیست و راه هایی که از طریق آن ها با برنامه ی مذکور هماهنگ می شوید را در انگیزه نامه ی شما جستجو می کنند.

در مورد چه چیزی بنویسیم؟
برنامه های تحصیلات تکمیلی اغلب از متقاضیان می خواهند که انگیزه نامه هایی ویژه و درباره ی موضوعاتی خاص بنویسند، نظیر اینکه توضیح دهند گذشته شان چگونه باعث شکل گیری اهدافشان شده، شخص یا تجربه ی مؤثر در آن را توصیف کنند یا در مورد اهداف نهایی خود در زمینه ی شغلی صحبت کنند. برخی از برنامه های تحصیلات تکمیلی از متقاضیان تقاضا می کنند بیانیه ای نسبتا عمومی از شرح حال خود بنویسند که اغلب از آن به عنوان یک بیانیه ی شخصی یا Personal Statement یاد می شود. از نظر بسیاری از متقاضیان، نوشتن یک انگیزه نامه یا بیانیه ی شخصی چالش برانگیز است زیرا این نوع نوشته از چهار چوب خاصی پیروی نمی کند و راهنمای چندان مشخصی جهت کمک به این افراد وجود ندارد.

یک شرح حال شخصیِ تأثیرگذار نقل می کند که چگونه پیشینه و تجارب شما به شکل گیری اهداف تحصیلیتان انجامیده، اینکه تا چه حد با گرایش و رشته ی انتخابی خود همخوانی دارید و بینشی نسبت به شخصیت و بلوغ شما ارائه می دهد. کار آسانی نیست. اگر از شما خواسته شده که شرح حالی عمومی بنویسید، وانمود کنید که از شما خواسته شده تا توضیح دهید چگونه تجارب، علایق و توانایی هایتان شما را به سمت این رشته سوق داده است.

با نت برداری در مورد خودتان، کار نوشتن شرح حال را آغاز کنید.
قبل از اینکه کار نوشتن انگیزه نامه ی تحصیلی را شروع کنید باید به درک درستی از اهداف و تجاربتان برسید تا برای پیگیری اهدافتان آماده شوید. با ارزیابی دقیق خود قطعا می توانید اطلاعاتی را که برای نوشتن یک انگیزه نامه ی جامع لازم دارید، فراهم کنید. احتمالا شما از تمام اطلاعاتی که جمع آوری می کنید، استفاده نخواهید کرد. تمامی آن ها را ارزیابی کرده و اولویت های خود را مشخص کنید. برای مثال اکثر ما علاقه مندی های زیادی داریم، تصمیم بگیرید که کدامیک برایتان مهم تر است تا در نوشته ی خود از آن استفاده کنید. حین کار بر روی مقاله ی خود، طوری برنامه ریزی کنید که در مورد اطلاعاتی که در جهت اهداف و اولویت هایتان می باشد، صحبت کنید.

برنامه های تحصیلات تکمیلی را بررسی کنید.
نوشتن یک شرح حال تأثیرگذار مستلزم آن است که مخاطب خود را بشناسید. برنامه ی کارشناسی ارشد و یا دکتری که مد نظر دارید را بررسی کنید. چه آموزش های ویژه ای ارائه می دهد؟ فلسفه اش چیست؟ تا چه حدی اهداف و علایق شما با این برنامه همخوان است؟ در مورد اینکه چگونه پیشینه و قابلیت های شما با الزامات و فرصت های آموزشی این برنامه همپوشانی دارند، صحبت کنید. اگر برای مقطع دکتری درخواست می دهید، توجهی دقیق تر به هیئت علمی داشته باشید. علایق تحقیقاتی آن ها چیست؟ کدام آزمایشگاه ها بیشتر مولد هستند؟ توجه کنید که آیا اعضای هیئت علمی مربوط به گرایش شما دانشجوی جدیدی می پذیرند؟ صفحات مربوط به دپارتمان، هیئت علمی و آزمایشگاه را به دقت بررسی کنید.

بخاطر داشته باشید که انگیزه نامه نیز یک مقاله است.
تا الان، در زندگی آکادمیک خود بسته به رشته ی تحصیلی خود احتمالا مقالات خوب بسیاری به عنوان تکالیف کلاسی یا در امتحانات نوشته اید. بیانیه ی شخصی نیز مانند یکی از همان هاست که تا به حال نوشته اید: شامل مقدمه، بدنه و نتیجه گیری می باشد. این نوشته مانند هر نوشته ی دیگر استدلالاتی ارائه می کند، با این تفاوت که در اینجا این استدلال ها حول قابلیت های شما برای تحصیل در مقطع فوق لیسانس و دکترا شکل گرفته اند و در نتیجه این مقاله می تواند سرنوشت درخواستتان را مشخص کند.

سخت ترین مرحله ی نوشتن، شروع کار است.
من معتقدم که این قضیه برای هر نوعی از نوشتار صادق است؛ به ویژه برای نوشتن چرکنویسی از انگیزه نامه ی تحصیلی. بسیاری افراد به یک صفحه ی سفید خیره می شوند و نمی دانند که چگونه شروع به نوشتن کنند. اگر به دنبال بهترین آغاز باشید و نوشتن را تا یافتن بهترین زاویه برای نوشتن، جمله بندی یا تشبیهات به تأخیر بیندازید، ممکن است هیچگاه این متن را ننویسید. بسته شدن ذهن نویسنده، بین متقاضیانی که درصدد نوشتن شرح حال هستند، امری رایج است. بهترین راه برای جلوگیری از این مانع این است که چیزی بنویسید، هر چیزی. ترفند شروع مقاله این است که از همان ابتدا شروع کنید. قسمت هایی را بنویسید که به نظر طبیعی می رسند. برای مثال اینکه چگونه تجاربتان شما را به سمت انتخاب های تحصیلی تان هدایت کرد. هر آنچه می نویسید را بعدا به دقت ویرایش خواهید کرد بنابراین هیچ نگرانی در مورد جمله بندی ایده هایتان نداشته باشید. فقط آن ها را روی کاغذ بیاورید. ویرایش به مراتب ساده تر از نوشتن است بنابراین به محض شروع کار، هدفتان این باشد که تا جایی که می توانید بنویسید.

ویرایش کنید، دلیل بیاورید و به دنبال فیدبک (بازخورد) باشید.
بار اولی که چرکنویسی از متن خود تهیه می کنید، در ذهن داشته باشید که این یک چرکنویس است. وظیفه ی شما این است که استدلال کنید، از نکاتی که بیان کرده اید دفاع کنید و یک مقدمه و نتیجه گیری بنویسید که خواننده را به درستی راهنمایی کند. شاید بهترین توصیه ای که در مورد نوشتن انگیزه نامه می توانم بکنم این است که از هر منبعی، مخصوصا اعضای هیئت علمی درخواست فیدبک یا بازخورد کنید. ممکن است حس کنید متن خوبی نوشته اید و نوشتارتان هم روشن است اما اگر یک خواننده نتواند مطلب را دنبال کند، نوشتارتان واضح نیست. مقاله ی خود را تا جایی که می توانید بهبود ببخشید و در نهایت بابت به پایان بردن یکی از چالش برانگیزترین قسمت های درخواست تحصیلات تکمیلی، به خودتان تبریک بگویید.

پنج شنبه, 02 خرداد 1392 ساعت 21:45

پیشنهادات پذیرش و نحوه ی بررسی آن ها

accepted پذیرفته شدنمشتاقانه در پاکت نامه و یا ایمیل خود را باز می کنید: پذیرفته شده اید! تبریک! مدت های زیادی سخت کوشیده اید تا تجارب لازم، معدل بالا، تجارب تحقیقاتی و روابط خوب با هیئت علمی به دست آورید. شما با موفقیت پروسه ی درخواست را پشت سر گذاشته اید؛ کار آسانی نبوده! صرف نظر از آن، خیلی از متقاضیان پس از دریافت پذیرش خود برای مقطع تحصیلات تکمیلی، همزمان هم به وجد می آیند و هم متحیر هستند. دلیل شادی که مشخص است اما سرگشتگی هم از آنجایی که دانشجویان در مورد گام های بعدی خود مطمئن نیستند، رایج است. حال شما پس از اینکه از پذیرش خود در دانشکده های تحصیلات تکمیلی مطمئن شدید، چه باید بکنید؟

ذوق زده شوید!
ابتدا وقتی را به لذت بردن از این لحظه ی فوق العاده بگذرانید. هیجان و احساسات را به روشی که ترجیح می دهید، تجربه کنید. بعد از اینکه یک سال گذشته یا بیشتر را به تمرکز بر آینده سپری کرده اید، اکنون از لحظه ی حال لذت ببرید. شادی یک پاسخ طبیعی و مقبول نسبت به قبول شدن در یک برنامه ی تحصیلات تکمیلی است. با این حال خیلی از دانشجویان متعجب می شوند از اینکه می بینند بی قرار و یا تا حدی نگران هستند. نگرانی پاسخی مشترک و در عین حال غیر منتظره نسبت به کسب پذیرش و تحصیل در دانشگاه های دور از وطن است.

شرایط را بررسی کنید
وضعیت خود را بررسی کنید. چند درخواست پُر کرده بودید؟ آیا این اولین نامه ی پذیرش شماست؟ شاید وسوسه شوید که سریعا به یک پیشنهاد پاسخ دهید اما اگر برای موارد دیگری هم درخواست داده اید، صبر کنید. حتی اگر منتظر پاسخ های دیگری هم نیستید، بلافاصله پیشنهاد را قبول نکنید. قبل از قبول یا رد یک پیشنهاد پذیرش، به دقت آن را بررسی کنید. تا کی فرصت دارید تا به پیشنهاد پذیرش پاسخ دهید؟ این ددلاین را مد نظر داشته باشید.

دو یا چند پیشنهاد را معلق نگه ندارید
اگر خوش شانس باشید، این پذیرش ارائه شده برای شما اولی نیست. برخی از متقاضیان ترجیح می دهند که برای تمامی پیشنهاد ها صبر کنند و هنگامی تصمیم بگیرند که تمامی پاسخ ها را دریافت کرده باشند. مشکلی که اینگونه افراد ممکن است با آن مواجه بشوند این است که انتخاب بین برنامه های تحصیلات تکمیلی، چالش برانگیز است. تصمیم بین سه یا تعداد بیشتری از پذیرش ها، در نظر گرفتن تمامی نقاط قوت و ضعف می تواند –در اکثر قریب به اتفاق موارد- روند تصمیم گیری را تضعیف کند. در ضمن با جواب ندادن به پیشنهادی که قصد ندارید قبولش کنید، فرصت دریافت پذیرش را از متقاضیان لیست انتظار می گیرید. پس به طور خلاصه، در صورتی که دو یا تعداد بیشتری پیشنهاد پذیرش دارید، به آن هایی که می دانید رد خواهید کرد هرچه زودتر پاسخ دهید.

جزئیات را روشن کنید
به عنوان بررسی پیشنهادات، جزئیات را شفاف سازی کنید. چه برنامه ای است؟ فوق لیسانس یا دکتری؟ آیا کمک مالی به شما پیشنهاد شده است؟ کمک هزینه ی پژوهشی یا آموزشی؟ آیا از کمک مالی، وام و پول کافی برای تأمین هزینه های تحصیل برخوردار هستید؟ اگر شما دو پیشنهاد دریافت کرده اید -یکی با کمک مالی و یکی بدون آن- بهتر است این موضوع را با مسئول مربوطه در بخش پذیرش مطرح کنید و امیدوار باشید که پیشنهاد بهتری دریافت کنید. در هر صورت اطمینان حاصل کنید از اینکه در حال قبول و یا رد چه پیشنهادی هستید.

تصمیم بگیرید
در بسیاری از موارد، تصمیم گیری بین دو تا سه دانشگاه اتفاق می افتد. چه فاکتورهایی را باید در نظر بگیرید؟ وضعیت کمک های مالی، شهرت و کیفیت سیستم آموزشی دانشگاه، وضعیت گروه تحقیقاتی مربوط به شما، محل دانشگاه، زندگی و خواسته های شخصی و کیفیت زندگی تان را در نظر بگیرید. فقط از دید خود نگاه نکنید. با افراد دیگری هم صحبت کنید. دوستانِ نزدیک و خانواده شما را به خوبی می شناسند و می توانند چشم انداز خوبی ارائه دهند. اساتید می توانند موضوع را از چشم انداز تحصیلی و شغلی به بحث بگذراند. در نهایت تصمیم با شماست. نقاط ضعف و قوت را بسنجید. هنگامی که تصمیم گرفتید، دیگر به عقب نگاه نکنید.

تصمیم خود را به اطلاع دانشگاه ها برسانید
هنگامی که تصمیمتان را اتخاذ کردید، در اطلاع دادن به آن برنامه ی تحصیلات تکمیلی تردید نکنید. این به ویژه در مورد برنامه هایی که قصد رد آن ها را دارید، توصیه می شود. زمانی که آن ها خبر شما مبنی بر رد پیشنهادشان را دریافت کنند، می توانند به فردی از افراد لیست انتظار خبر بدهند.
چگونه پیشنهادی را قبول یا رد کنید؟ ارسال ایمیل یک روش کاملا مناسب برای درمیان گذاشتن تصمیمتان محسوب می شود. اگر شما از طریق ایمیل، پیشنهادی را قبول یا رد می کنید، بخاطر داشته باشید که حرفه ای برخورد کنید! با طرز نوشتاری مؤدبانه و رسمی از کمیته ی پذیرش تشکر کنید. پس از آن پیشنهادشان را قبول یا رد کنید.

جشن بگیرید!
حال که مراحل ارزیابی، تصمیم گیری و خبر دادن به برنامه های تحصیلات تکمیلی مربوطه به اتمام رسیده است، جشن بگیرید. زمان انتظار به پایان رسیده است. تصمیمات دشوار گرفته شده اند. می دانید که سال دیگر کجا خواهید بود. از موفقیت خود لذت ببرید!

application rejection رد درخواستاز ماه مارس به بعد دانشجویان نامه های پذیرش و یا عدم پذیرش از طرف دانشکده های تحصیلات تکمیلی را دریافت می کنند. اگر به اندازه ی کافی خوش شانس باشید، یکی از معدود افراد انتخاب شده خواهید بود که نامه ی پذیرش دریافت می کنند. از طرف دیگر، ممکن است به واسطه ی اینکه دریابید یکی از دانشکده ها، یا بدتر از آن، دانشکده ای که اولین انتخابتان بوده شما را نپذیرفته است، نا امید شوید. تعداد زیادی از دانشجویانی که برای تحصیلات تکمیلی درخواست می دهند، حداقل یک نامه ی مبتنی بر رد شدن دریافت خواهند کرد. بعضی از آن ها حتی ممکن است از طرف تمام دانشکده هایی که به آن ها درخواست داده اند، رد شوند. هرچند که رد شدن ویرانگر است اما نباید امید خود را از دست بدهید. هر دانشکده تصمیمات خود را بر مبنای فاکتورهای مختلفی اتخاذ می کند؛ فاکتورهایی که برخی از آن ها چندان ربطی به موفقیت های تحصیلی ندارند. در اینجا به چند دلیل که به خاطر آن ها دانشکده ها دانشجویان را رد می کنند، اشاره می کنیم. این دلایل عبارتند از:

- عدم وجود ظرفیت کافی برای اعطای پذیرش
- نبود بودجه
- پایین بودن نمرات آزمون های زبان نظیر تافل و آیلتس
- پایین بودن نمرات GRE ، LSAT ، یا GMAT
- معدل پایین
- تجربه ی تحقیقاتی ناکافی
- عدم تجربه ی کافی در زمینه ی مربوطه از طریق کارآموزی
- نبود یا کمبود میزان فعالیت های فوق برنامه
- عدم هماهنگی اهداف متقاضی با اهداف برنامه
- عدم هماهنگی علایق متقاضی با علایق اساتید
- نا منظم یا نا منسجم بودن انگیزه نامه و بیانیه های شخصی
- مؤثر نبودن یا ضعف توصیه نامه ها
- عملکرد ضعیف در مصاحبه

ما همگی در جاهایی از زندگی خود، رد شدن را تجربه کرده ایم. این به آن معنا نیست که شما مناسب این برنامه نیستید و پیش بینی کننده ی این نیست که در آینده نیز رد خواهید شد. در عوض، از این رد شدن به عنوان یک تجربه استفاده کنید و درخواست خود را ارتقا بخشید. از تجربه ی رد شدن خود درس بگیرید و این بار اپلیکیشن قوی تری آماده کنید. در اینجا چند راه برای کنار آمدن با "رد شدن" مطرح می کنیم.

چگونگی برخورد با پذیرفته نشدن
- برای فهمیدن ضعف های درخواستتان با دانشکده تماس بگیرید. توضیح دهید که تمایل دارید سال آینده دوباره درخواست دهید و از آن ها ایده بگیرید. در نظر داشته باشید که همه ی برنامه ها به شما ایده نمی دهند. مایه ی آزارشان نشوید.
- با یک مشاور صحبت کنید.
- روی ضعف هایتان کار کنید.
- پس از اینکه آزمون های آزمایشی و کلاس های آمادگی را پشت سر گذاشتید، دوباره در آزمون های زبان شرکت کنید.
- واحد های بیشتری را پشت سر بگذارید و معدل خود را بهبود ببخشید.
- از طریق مشاغل داوطلبی یا کارآموزی، تجربه کسب کنید.
- به مدت یک یا دو سال کار کنید.
- انگیزه نامه و بیانیه های شخصی خود را بازبینی کنید. از یک نفر دیگر بخواهید آن را بخواند و تصحیح کند.
- با تقویت مهارت های لازم، خود را برای مصاحبه ها آماده کنید.
- با فراهم کردن اطلاعات کافی در مورد خودتان، به اساتیدتان کمک کنید تا توصیه نامه های بهتری بنویسند.
- از اساتید مختلفی درخواست توصیه نامه کنید.
- در همان رشته ی خودتان یا رشته ای مشابه درخواست بدهید.
- برای دانشکده های مختلفی درخواست بدهید.
با اینکه برخی از رد شدن ها اجتناب ناپذیر است، می توانید این تجربه را به یک فرصت یادگیری تبدیل کنید. دفعه ی بعدی، اطمینان حاصل کنید که در صورتی که لازم شود، نقشه ی دومی هم دارید. کنار آمدن با رد شدن خیلی سخت است ولی الزاما نباید به معنی پایان زندگی دانشگاهی شما باشد.

Applications evaluation ارزیابی درخواست هاکمیته های پذیرش رشته های تحصیلات تکمیلی ده ها -و برخی صدها- درخواست اخذ پذیرش دریافت می کنند که برخی از آن ها از سوی دانشجویانی با قابلیت هایی برجسته می باشد. آیا کمیته های پذیرش و دپارتمان ها به راستی می توانند بین صدها درخواست تفاوتی قائل شوند؟

بله و خیر
یک برنامه ی رقابتی ممکن است تعداد زیادی درخواست دریافت کند؛ مانند برنامه های دکترا در روانشناسی بالینی که ممکن است تا تعداد ۵۰۰ درخواست دریافت کنند. کمیته های پذیرش برای برنامه های رقابتی تحصیلات تکمیلی، در خواست ها را در چند گام بررسی می کنند:

گام اول: غربال گری
آیا متقاضی از حداقل الزامات برخوردار است؟ نمرات آزمون های استاندارد؟ تجربه ی مرتبط؟ درخواست کامل است (انگیزه نامه، ریز نمرات، توصیه نامه ها و دیگر مدارک به موقع دریافت شده اند)؟ هدف از این بررسی اولیه آن است که متقاضیان به صورت جدی غربال شوند.

گام دوم: اولین گذر
برنامه های تحصیلات تکمیلی متفاوت هستند، اما بسیاری از برنامه های رقابتی، گروه های متقاضیان را جهت یک بررسی اولیه به هیئت علمی می فرستند. هر عضوی از هیئت علمی یک دسته از درخواست ها را بررسی کرده و دانشجویان متعهد را شناسایی می کنند.

گام سوم: گروه نقد و بررسی
در گام بعدی، دسته های درخواست به دو یا سه هیئت علمی فرستاده می شود. در اینجا درخواست ها براساس انگیزش، تجربه، مدارک و وضعیت کلی متقاضی ارزیابی می شوند. بسته به بزرگیِ برنامه و تعداد متقاضیان، مجموعه ی حاصل از درخواست ها توسط گروه بزرگتری از اعضای هیئت علمی بررسی شده و یا به مرحله ی مصاحبه می روند و یا پذیرفته می شوند (برخی برنامه ها مصاحبه ندارند).

گام چهارم: مصاحبه
مصاحبه ها به صورت تلفنی یا حضوری انجام خواهند شد. متقاضیان با توجه به وعده های آکادمیک شان، مهارت های تفکر و حل مسئله و قابلیت های اجتماعی شان ارزیابی می شوند. هم اعضای هیئت علمی و هم دانشجویان تحصیلات تکمیلی، متقاضیان را ارزیابی می کنند.

گام آخر: مصاحبه ی نهایی و تصمیم
اعضای هیئت علمی، ارزیابی ها را جمع آوری و مطالعه کرده و تصمیمات راجع به پذیرش را اتخاذ می کنند.

فرآیند بالا بسته به سطح گستردگی برنامه و تعداد متقاضیان، متغیر است. چه پیامی می توان از این موضوع گرفت؟ اطمینان حاصل کنید که درخواستتان کامل است. اگر یک توصیه نامه، انگیزه نامه یا ریز نمرات را فراموش کرده باشید، درخواست شما به مرحله ی بررسی اولیه نخواهد رسید.

 

کمیته های پذیرش تحصیلات تکمیلی به دنبال چه چیزی در متقاضیان هستند؟
شناخت اینکه اعضای هیئت علمی مقطع تحصیلات تکمیلی از متقاضیان چه انتظاراتی دارند، اولین قدم برای آن است که تجربیات و تقاضای خود را در خور آن سازید که برنامه های تحصیلات تکمیلیِ مورد نظرتان نتوانند در برابر شما مقاومت کنند.
بنابراین کمیته های پذیرش در جستجوی چه هستند؟ هدف آن ها شناسایی متقاضیانی است که در رشته ی خودشان، محققان و پیشرویان مهمی خواهند شد. به عبارت دیگر، کمیته های پذیرش در تلاشند تا امید بخش ترین دانشجویان را گزینش کنند. یک دانشجوی امید بخش چه کسی است؟ شخصی که توانایی آن را دارد که تبدیل به یک دانشجوی حرفه ای در مقطع تحصیلات عالی شود.

یک دانشجوی فوق لیسانس یا دکترای ایده آل
یک دانشجوی مطلوب، با استعداد، مشتاق یادگیری و بسیار با انگیزه است. چنین فردی می تواند به صورت مستقل کار کند و جهت، نظارت و انتقادهای سازنده را دریافت کند بدون آنکه سرخورده شود یا حساسیت بیش از حد نشان دهد. اعضای هیئت علمی به دنبال دانشجویی هستند که سخت کوش، خواهان کار تنگاتنگ با هیئت علمی و مسئولیت پذیر بوده و کار با او آسان باشد و شخصی باشد مناسب برنامه های آن ها. بهترین دانشجویان در مقطع تحصیلات تکمیلی کسانی هستند که پروژه ها را به موقع تمام می کنند، در گرایش خود متمایز و عالی هستند و مایه ی افتخار دانشکده می باشند. قطعا این افراد ایده آل هستند. اکثر دانشجویان تحصیلات تکمیلی، چندی از این خصوصیات را دارند ولی تقریبا هیچ کس همه ی ویژگی ها را ندارد. پس به خودتان ترس راه ندهید.

معیارهای مورد استفاده ی کمیته های پذیرش
حال که شما از حالت مطلوبی که هر دانشکده در تلاش است تا دانشجویانی با آن ویژگی ها را جذب کند اطلاع پیدا کردید، بیایید ملاحظه کنیم که اعضای هیئت علمی معیارهای مختلف را چگونه ارزش گذاری می کنند. متاسفانه جواب سرراستی وجود ندارد؛ هر یک از کمیته های پذیرش تحصیلات تکمیلی اندکی با دیگری متفاوت است. اما در حالت کلی، معیارهای زیر برای اکثر کمیته های پذیرش حائز اهمیت هستند:
- معدل دوره ی کارشناسی (مخصوصا 2 سال آخر)
- نمرات آزمون GRE (و یا آزمون های استاندارد دیگر) در صورت نیاز
- تجربه ی پژوهش و تحقیق
- توصیه نامه ها
- بیانیه های شخصی و انگیزه نامه ها

مطمئنا شما می دانستید که این موارد مهم هستند اما اجازه دهید درمورد چراییِ اهمیت آن ها و نقشی که در تصمیمات پذیرش بازی می کنند، بیشتر صحبت کنیم.

معدل
نمرات، نه به عنوان نشان دهنده ی میزان هوش بلکه در عوض به عنوان مقیاسی جهت درک چگونگی عملکرد شما به عنوان یک دانشجو، اهمیت دارند. نمرات بازتاب انگیزه و توانایی شما برای خوب یا بد کار کردن هستند. هرچند همه ی نمرات اینگونه نیستند. کمیته های پذیرش متوجه این مطلب هستند که معدل های متقاضیان به صورت معناداری قابل مقایسه با یکدیگر نیستند. نمره ها می توانند به نسبت دانشگاه ها متغیر باشند؛ یک نمره ی A در یک دانشگاه ممکن است نمره ی B+ در دانشگاهی دیگر باشد. همچنین نمره ها –حتی در یک دانشگاه- به نسبت استادان متغیر است. کمیته های پذیرش در تلاشند که این موضوعات را به هنگام بررسی معدل متقاضیان مد نظر قرار دهند. آن ها به واحدهای گذرانده شده نیز توجه می کنند: یک نمره ی B در اقتصاد پیشرفته احتمالا ارزش بیشتری دارد از یک نمره ی A در درس مقدمه ای بر مشکلات اجتماعی. به عبارت دیگر، آن ها به محتوای نمرات نیز توجه می کنند: این نمره در کجا اخذ شده و مربوط به چه درسی است؟ در بسیاری موارد، گذراندن دروسی سنگین حتی با اخذ نمراتی نه چندان عالی بهتر است از گذراندن چندین درس ساده اما با نمراتی بالا!

نمرات GRE و یا دیگر آزمون های استاندارد
واضح است که معدل های متقاضیان به سختی قابل مقایسه است. اینجاست که در برخی از دانشگاه ها و رشته ها نمرات GRE و یا دیگر آزمون های استاندارد وارد کار می شوند. در حالیکه نمرات معدل استاندارد شده نیستند (در سطح یک دپارتمان، دانشگاه یا یک کشور تفاوت های فاحشی در طرز نمره گذاریِ کار دانشجویان از طرف اساتید وجود دارد)، نمرات GRE استاندارد هستند. نمرات GRE اطلاعاتی فراهم می کنند راجع به اینکه شما بین همتایان خود در چه سطحی قرار دارید (به همین دلیل است که باید بهترین تلاش خود را به نمایش بگذارید). با اینکه نمرات GRE استاندارد هستند، دپارتمان ها به طور استانداردی آن ها را ارزش گذاری نمی کنند. دپارتمان ها یا کمیته های پذیرش به طرق مختلفی نمرات GRE را ارزیابی می کنند: برخی از این نمرات به عنوان میانبری برای غربال متقاضیان استفاده می کنند، برخی به عنوان معیاری برای اعطای کمک هزینه ها و بورس های تحصیلی استفاده می کنند، برخی به نمرات GRE دقت می کنند تا ضعف معدل را جبران کنند و برخی از کمیته های پذیرش در صورتی که متقاضیان در زمینه های دیگر نقاط قوت قابل توجهی نشان دهند از نمرات ضعیف GRE چشم پوشی می کنند.

تجربه ی پژوهش و تحقیق
در برخی‌ از رشته‌ها نیاز است که فرد متقاضی پس از پذیرفته شدن در قالب پروژه خود به کار تحقیقاتی‌ بپردازد و در نتیجه نشان دادن تجربهٔ قبلی‌ پژوهش از اهمیت فراوانی‌ برخوردار می‌‌باشد. در این رشته‌ها از متقاضیان ورود به مقطع تحصیلات تکمیلی (مخصوصا متقاضیان دورهٔ دکتری) انتظار می‌‌رود که تعدادی مقاله در رابطه با زمینهٔ تحقیقاتی‌ قبلی‌ خود چاپ کرده باشند. گرفتن کمک هزینهٔ تحصیلی‌ در قالب دستیار پژوهش نیز معمولا وابسته به عملکرد پژوهشی قبلی‌ فرد متقاضی دارد. از دانشجویان کارشناسی که متقاضی ورود به دورهٔ فوق لیسانس هستند بیشتر انتظار می‌‌رود که معدل بالایی‌ داشته باشند تا اینکه کار تحقیقاتی‌ انجام داده باشند؛ اما در هر حال داشتن مقاله و یا تجربهٔ پژوهشی حتی برای دانشجویان کارشناسی نیز بسیار سودمند خواهد بود. برای کسب اطلاعات بیشتر دربارهٔ نحوه ی کسب تجربهٔ پژوهشی به مقاله‌ "تجربه ی پژوهشی: کلید راهیابی به تحصیلات تکمیلی" مراجعه نمایید.

توصیه نامه ها
به طور معمول کمیته های پذیرش با در نظر گرفتن معدل و نمرات آزمون GRE (و یا دیگر آزمون های استاندارد شده) روند ارزیابی را آغاز می کنند. این مقیاس های کمّی تنها قسمت کمی از داستان هر متقاضی را فاش میکنند. توصیه نامه ها (Letters of recommendation) زمینه ای را فراهم می کنند که اعضای کمیته ی پذیرش با توانایی های علمی و پژوهشی فرد متقاضی آشنا شده و نیز اطلاعاتی درباره ی وضعیت تحصیلی و پژوهشی وی در مقایسه با هم کلاسیهایش بدست آورند. به همین دلیل، مهم است که آن عضو هیئت علمی که توصیه نامه ی شما را می نویسد به خوبی شما را بشناسد تا بتواند فراتر از معدل و نمرات GRE درموردتان بحث کند. در حالت کلی، نامه هایی که توسط استادانی نوشته شده باشد که برای اعضای کمیته نام آشنا هستند، از اهمیت بیشتری برخوردارند تا نامه هایی که توسط افراد غریبه تر نوشته شده اند.

انگیزه نامه، بیان اهداف یا اظهارات شخصی
انگیزه نامه، بیان اهداف و یا اظهارات شخصی (بیانیه ی هدف شخصی و خلاصه ای از اهدافتان) موقعیتی است تا خود را معرفی کرده، بطور مستقیم با کمیته ی پذیرش صحبت کنید و اطلاعاتی را به دستشان برسانید که در هیچ کجای دیگر از درخواستتان یافت نمی شوند. اعضای هیئت علمی انگیزه نامه های شخصی را بطور دقیق بررسی می کنند زیرا از این طریق اطلاعات خوبی راجع به متقاضیان دریافت می کنند. انگیزه نامه ی شما نشان دهنده ی توانایی نوشتن، انگیزه و توانایی ابراز خود، کمال و اشتیاق و قضاوتتان درمورد این رشته می باشد. کمیته های پذیرش به مطالعه ی انگیزه نامه می پردازند به هدف آنکه متقاضیان را بهتر بشناسند و بررسی کنند که آیا توانایی ها و قابلیت های لازم را برای رسیدن به موفقیت دارا می باشند یا خیر و همچنین به منظور آنکه متقاضیانی را که مناسب نیستند، از دور خارج کنند.

university application اپلیکیشن یا درخواست تحصیلبالاخره موعد مقرر فرا رسید! تصمیم خود را گرفته اید و می خواهید برای تحصیل در خارج از کشور اقدام نمایید. فصل پاییز زمان پذیرش تحصیلات تکمیلی است. در این مقاله قصد داریم شما را با زمان بندی مناسب برای شروع فرآیند اخذ پذیرش از دانشگاه های خارج آشنا نماییم.

تابستان/سپتامبر
- در صورتی که تا الان اقدامی نکرده اید، اکنون باید تست های استاندارد زبان نظیر تافل TOEFL یا آیلتس IELTS را برای پذیرش پشت سر بگذارید. شما همچنین تست های  MCAT ، GMAT ، LSAT ، GRE Subject ، GRE General یا DAT را بسته به اینکه به کدامشان نیاز دارید، پشت سر خواهید گذاشت.
- در مورد برنامه های تحصیلات تکمیلی مورد علاقه تان به جستجو و کسب اطلاع بپردازید و محدوده ی انتخاب هایتان را کوچک تر کنید.
- ارزیابی کنید که از کدام یک از اعضای هیئت علمی باید توصیه نامه (letter of recommendation) درخواست کنید.

سپتامبر/اکتبر
- منابع کمک های مالی (financial aid) را جستجو کنید.
- وبسایت دانشگاه ها و دانشکده های مورد نظر را برای کسب اطلاعاتی راجع به معدل و نمرات زبان مورد نیاز، تعداد توصیه نامه، ددلاین اپلیکیشن، ریز نمرات، رزومه، انگیزه نامه و نظایر آن به دقت بررسی کنید و این اطلاعات را در فایلی گرد هم آورید. مخصوصا اعضای هیئت علمی که مایل به همکاری با آنها می باشید را شناسایی کنید.
- از انگیزه نامه و رزومه تان رونوشتی تهیه کنید. از یکی از اعضای هیئت علمی یا مشاور پذیرش تحصیلات تکمیلی دانشکده بخواهید که انگیزه نامه و رزومه شما را بخواند و نظر بدهد. به نصیحت های آن ها توجه کنید.
- پس از تهیه رزومه مناسب با اساتید مورد علاقه خود تماس گرفته و علاقه ی خود را برای همکاری با آنها بیان کنید. از آنان سوال کنید که آیا برای سال تحصیلی آینده دانشجوی جدید می پذیرند و آیا قادر به فراهم نمودن کمک مالی می باشند یا خیر. از ارسال ایمیل های تکراری و مشابه به اعضای یک دپارتمان به شدت دوری نمایید.
- از اعضای هیئت علمی توصیه نامه (letter of recommendation) بخواهید. نسخه ای از انگیزه نامه و رزومه ی خود را در اختیار استادان قرار دهید. این امر نیز می تواند سودمند باشد که نمونه توصیه نامه هایی در اختیار استادان قرار دهید.

نوامبر/دسامبر
- از دانشگاه محل تحصیل خود درخواست صدور ریز نمرات (و نیز مدرک کارشناسی و یا کارشناسی ارشد در صورت وجود) به فارسی و انگلیسی نمایید. در صورتی که دانشگاه قادر به ارائه ی این مدارک به زبان انگلیسی نمی باشد، ترتیبی دهید که مدارک ترجمه ی رسمی شوند.
- انگیزه نامه ی خود را کامل کنید. فراموش نکنید که نظرات دیگران را نیز لحاظ کنید.
- اکثر برنامه های تحصیلات تکمیلی، درخواست به صورت آنلاین را قبول می کنند. شروع به ایجاد اکانت آنلاین و پر کردن فرم های وقت گیر اخذ پذیرش نمایید.
- به تدریج توصیه نامه ها را به صورت الکترونیکی به آدرس ایمیل اساتید مورد نظر فرستاده و پیگیری نمایید که آنان توصیه نامه ها را تا قبل از ددلاین ارسال نمایند.
- برای کمک هزینه های تحصیلی و دیگر منابع کمک های مالی درخواست بدهید.
- به تماس گرفتن با اساتید ادامه دهید!
- موعد مقرر برای هر برنامه را چک کرده و به خاطر بسپارید.

دسامبر/ژانویه/ فوریه
- فرم های درخواست هر برنامه را کامل کنید. انگیزه نامه و رزومه خود را بازخوانی کنید. هجی کلمات را چک کنید.
- خونسرد باشید و به آرامی نفس بکشید! اپلیکیشن را پس از پرداخت وجه، ارسال نمایید. حتی الامکان این کار را هر چه زودتر (مثلا چند هفته) قبل از سر رسیدن ددلاین انجام دهید. مدارک مورد نیاز را نیز باید با پست به دانشگاه مورد نظر بفرستید و این مدارک قاعدتا باید قبل از ددلاین به دانشگاه مورد نظر رسیده باشد. در صورتی که اپلیکیشین خود را نزدیک به ددلاین ارسال نمایید، لازم خواهید داشت که مدارک را با پست های گران قیمت نظیر DHL و یا TNT ارسال نمایید. برخی از دانشگاه ها ددلاینی جداگانه برای در نظر گرفتن اپلیکیشن ها برای بورس تحصیلی دارند؛ مراقب باشید که این ددلاین ها را که زودتر از موعد معمول است از دست ندهید!
- اکثر دانشکده ها وقتی درخواست شما را دریافت می کنند، یک نامه یا ایمیل ارسال می کنند. این موارد را پیگیری کنید. در صورتی که نامه یا ایمیلی دریافت نکردید، از طریق ایمیل یا تلفن با دفتر پذیرش تماس بگیرید و اطمینان حاصل کنید که درخواست شما قبل از موعد مقرر به دست آن ها رسیده است.
- به اساتید ایمیل بزنید و به آنان بگویید که برای دانشگاه آن ها اپلای کرده اید. از آنان خواهش کنید که اپلیکیشن شما را ببینند.

فوریه/مارس/آوریل
- به تناسب رشته ی خود، برای آماده شدن جهت مصاحبه های پذیرش (در صورت وجود) برنامه ریزی کنید. چه سئوالاتی خواهند پرسید؟ برای سئوالات رایج پاسخ هایی آماده کنید.
- در مورد پذیرش ها (acceptances) و عدم پذیرش ها (rejections) با یکی از اعضای هیئت علمی یا مشاور پذیرش در سطح تکمیلی/حرفه ای در دانشکده ی خودتان صحبت کنید.
- برنامه های خود را – در صورت پذیرش (acceptance)- مشخص کنید.
- برنامه هایتان را – در صورت عدم پذیرش (declining)- مشخص کنید.

Choose university انتخاب دانشگاهانتخاب دانشگاه یک گام مهم در روند درخواست پذیرش است. در این مقاله قصد داریم به نحوه ی انتخاب دانشگاه ها در کشور آمریکا و معیار های اصلی که باید در انتخاب در نظر گرفت بپردازیم.

ابتدا با در نظر گرفتن سطح خود، ۲۰ تا ۳۰ دانشگاه را که تا حدی برای شما جذابیت دارند، انتخاب کنید (در مراحل بعدی از بین آن‌ها تعدادی را گزینش خواهید کرد). اکثر دانشگاه هایی را که سطحشان با سطح شما هماهنگ است انتخاب کنید، ۳ تا ۴ مورد بالاتر از سطحتان و همچنین ۳ تا ۴ مورد تضمینی (گزینه هایی که مشخصا پایین تر از سطح شما هستند) را اضافه کنید. برای مثال، دانشجویان ممتاز در رشته ی فیزیک اغلب از ۱۰ دانشگاه برتر درخواست پذیرش می کنند و چند گزینه ی تضمینی، مانند ستنی بروک، راچستر، راتگرز و... را در صورتی که مقطع دکتری مد نظر باشد، به لیستشان اضافه می کنند. دانشجویان خوب ۳ تا ۴ مورد از ۱۰ دانشگاه برتر را انتخاب کرده و غالبا دیگر گزینه‌ها را از بین دانشگاه هایی با رتبه ی دهم تا سی‌ام انتخاب می کنند.

برای انتخاب دانشگاه ها، معیارهای زیر را در نظر بگیرید:
رتبه ی دانشگاه:
اهمیت این معیار واضح است. هرچه برنامه ی کاری بهتر باشد، اعضای دانشکده و سطح فارغ التحصیلان آن دانشکده بهتر است.
اعضایی از دانشکده که در محدوده ی انتخابی شما کار می کنند:
اهمیت این جنبه گاهی ناچیز شمرده می شود. اگر مطمئن نیستید که مایل به فعالیت در چه زمینه‌ای می باشید، لازم نیست در مورد این فاکتور خود را به زحمت بیندازید اما اگر تصمیم خود را مبنی بر فعالیت در زمینه ی نظریه‌های چگالی مواد برای مثال اتخاد کرده اید، بررسی کنید که در این دانشگاه چند استاد در این زمینه کار می کنند، سن این استادان چقدر است (روی افراد بالاتر از ۶۰ تا ۶۵ سال حساب نکنید) و اینکه آیا این افراد، دانشجویان جدید را قبول می کنند یا خیر. اطمینان حاصل کنید که حداقل ۲ استاد (اگر ۳-۵ استاد باشد چه بهتر) به عنوان مشاوران علمی بالقوه برای شما آنجا حضور دارند.
حمایت مالی:
از آنجایی که هزینه ی آموزش و زندگی در بعضی از دانشگاه‌ها ممکن است زیاد باشد، باید بررسی کنید که آیا کمک هزینه ی تحصیلی به شکل تدریس TA، معاون پژوهشی RA یا شکل‌های دیگر حمایت مالی دریافت خواهید کرد یا خیر. در بعضی از دانشگاه‌ها ممکن است از شما درخواست شود تا در تمام طول تحصیلتان، برای بعضی استاد‌های نظری (به علت آنکه بودجه ی کمتری نسبت به استادان تجربی دارند)، سمت TA داشته باشید و تدریس کنید. شما می توانید در مورد این موضوع از منشی دانشکده یا دانشجویان تحصیلات تکمیلی سئوال کنید. برای اطلاع از شرایط فاند و کمک مالی در دانشگاه های آمریکا به سری مقالات "انواع کمک هزینه مالی‌ و شرایط دریافت آن از دانشگاه‌های آمریکا" مراجعه نمایید.
برخی از دپارتمان‌های فیزیک، ریاضی، مهندسی و زیست شناسی حمایت مالی کاملی از دانشجویان خود به عمل می آورند. تمام آنچه شما باید انجام دهید پر کردن فرم گزارش‌های مالی (یا هر آنچه آن را می نامند) می باشد که در فرم درخواست پذیرش تان گنجانده شده است.

اگر شما متقاضی پذیرش در رشته‌های علوم انسانی یا علوم اجتماعی می باشید، موضوع کمی سخت تر است ولی همچنان احتمال دریافت کمک مالی، اغلب تحت عنوان هایی مانند TA وجود دارد. برای اطلاعات بیشتر می توانید وب سایت آن دپارتمان را بررسی کرده و یا از منشی گروه مورد نظرتان سئوال کنید.

مکان جغرافیایی و آب و هوا:
این فاکتور به شدت مهمی است که اهمیت آن را وقتی به امریکا نقل مکان کردید قطعا در می یابید. ترجیح مکان جغرافیایی موضوعی کاملا شخصی است اما آنچه در ادامه می آید عموما واقعیت دارد: ایالت‌های میانی محافظه کار تر، سنتی تر، خانواده محور تر و اغلب کسل کننده تر هستند. ایالت‌های جنوبی اغلب دوستانه تر هستند ولی من شخصا نمی توانم انگیزه ی معقولی برای انتخاب دانشگاه در تگزاس یا آریزونا پیدا کنم (فقط به ذوب شدن سنگفرش‌های خیابان در گرمای تابستان فکر کنید...). محبوب‌ترین ایالات، ایالات غربی و شرقی هستند. یعنی کالیفرنیا، نیویورک، ماساچوست، نیوجرسی، کانکتیکات و... . این ایالات از نظر فرهنگی تنوع بالایی دارند، مردم آن اغلب تحصیل کرده هستند و امریکایی‌های سطح متوسط کمتر در آنجا یافت می شوند، جاذبه‌های فرهنگی بیشتر است و مزایای بسیار دیگری نیز دارند. همچنین در مورد شهری که دانشگاه در آن واقع شده است بیندیشید. بعضی از دانشگاه‌ها در شهرهای کوچکی در ناکجا آباد واقع شده اند یا برخی دیگر در نزدیکی یا داخل شهرهای بزرگ؛ که هر دوی این‌ها مزایا و معایب خاص خود را دارند و انتخاب هر کدام، موضوعی است که بیشتر به ترجیحات شخصی برمی گردد. علاوه بر آن، حتما آب و هوای آن مکان را بررسی کنید. در مورد دمای هر ماه از سال در شهرهای بزرگ امریکا، به راحتی می توانید آنلاین اطلاعات کسب کنید.
ملاحظات شخصی:
شاید شما مایل باشید بررسی کنید کسی از دوستانتان در این دانشگاه تحصیل می کند یا نه و آیا بین آزمایشگاه شما با آزمایشگاه این دانشگاهِ تحت بررسی، نوعی همکاری وجود دارد یا خیر و... .

در نهایت برای چند دانشگاه اپلای کنیم؟ در صورتی که دانشجوی ممتازی هستید، ۵ تا ۱۰ دانشگاه و اگر دانشجوی متوسطی محسوب می شوید، ۸ تا ۱۵ دانشگاه را انتخاب کنید. انتخاب بیش از ۱۵ دانشگاه بی‌معنا است زیرا شما قادر نخواهید بود که از تک تک آن دانشگاه‌ها درخواست پذیرش کنید (منظور ارتباط برقرار کردن با منشی‌ها و افراد آن دانشکده، تنظیم شرح حال و وضعیت خود، آماده کردن مدارک خاصی که فقط بعضی دانشگاه‌ها درخواست می کنند و غیره است). ممکن است انتخاب نهایی دانشگاه مورد نظر را به بعد از اطلاع یافتن از نمراتتان موکول کنید؛ در حالی که اغلب هر شخصی می تواند سطح دانش خود را از پیش به خوبی تخمین بزند. هرچند مادامی که ذهنتان درگیر اتخاذ تصمیم نهایی می باشد، پر کردن فرم‌ها و الزامات درخواست پذیرش واقعا وقت گیر و ناراحت کننده است، لطفا به کیفیت توجه داشته باشید.

interview مصاحبه جهت اخذ پذیرش در برخی از رشته ها نیاز به گذراندن مصاحبه می باشد. با داشتن آمادگی کامل، شما می توانید مصاحبه را به عنوان یکی از فاکتورهای قابل توجه و ارزشمند اپلیکیشن خود درآورید. مصاحبات تحصیلات عالیه به گونه های مختلفی انجام می گیرند: به صورت ملاقات دو نفره، مصاحبه ی گروهی، ملاقات هایی در محوطه ی دانشگاه، و یا رایج ترین نمونه ی اخیر مصاحبه ی تلفنی فوری. صرف نظر از صورت های مختلف مصاحبه، راهنمایی های کلی ای وجود دارند که می توانند به شما در آمادگی بهتر کمک کنند:


قبل از مصاحبه
- تحقیقات خود را انجام دهید: مدرسه، برنامه، و اساتیدی را که با آنها می خواهید در ارتباط باشید، بشناسید ( از وب سایت ها و مهارت های ارتباطی خود استفاده کنید). با فارغ التحصیلان مدرسه ارتباط برقرار کنید تا اطلاعات کافی در رابطه با اساتید و گروه آموزشی به دست آورید. شما بنا بر دلیل خاصی برای این مدرسه درخواست داده و این رشته را انتخاب کرده اید، بنابراین باید دلیل آن را به یاد آورید و در حین مصاحبه آن را نقل کنید.
- اهداف خود را بشناسید: درباره ی آنها بیاندیشید. آیا هدف شما تدریس کردن است، تحقیق کردن است و یا وارد صنعت شدن و .... درباره ی بخشی که دوست دارید در آن متخصص شوید و یا درباره ی موضوعی که راغب به انجام آن به عنوان پایان نامه ی خود هستید، تعمق کنید.
- ریز نمرات خود را مرور کنید: از فراز و نشیب های ریز نمرات خود آگاهی یابید و آمادگی کافی برای توضیح دادن آن را به دست آورید. ( درست شبیه چیزی که در شرح اهداف انجام داده اید). علاوه بر آن تعهداتی را که در خارج از محیط آموزشی بر عهده شما بوده به یاد آورید و اینکه چگونه به شما در تبدیل شدن به کاندیدای موفق و قوی در تحصیلات عالیه کمک کرده است.
- تمرین کنید: ترجیحا بیشتر از یک بار مصاحبه ی ساختگی انجام دهید. از منابعی مانند سرویس های مشاوره و اساتید رهنما استفاده کنید. از این افراد درباره ی ترتیب دادن یک مصاحبه ی ساختگی درخواست کنید و یا حداقل درباره ی استراتژی های مصاحبه بحث کنید تا هنگام مصاحبه ی واقعی آماده تر باشید.


در حین مصاحبه
- اگر مصاحبه به صورت حضوری انجام میگیرد پوشش مناسب شما در تحت تاثیر قرار دادن مصاحبه گر نقش به سزایی دارد. اولین دیدار، بسیار پر معنا خواهند بود. مطمئن شوید که مرتب و حرفه ای به نظر می رسید. به علاوه باید احساس آرامش و اعتماد به نفس خود را نشان دهید.
- سر وقت آنجا باشید ( اما نه خیلی زود).
- کپی ای از رزومه ی خود شامل خلاصه ی تجربیات و چکیده و شرح کوتاهی از آخرین ارائه تان را به همراه داشته باشید.
- حضار خود را بشناسید. آنها را با احترام خطاب کرده و از عنوان هایشان استفاده کنید. مانند یک دوست با آنها صحبت نکنید.
- راهنمایی های مصاحبه گر را دنبال کنید و به طور مناسب لحن، مدت زمان معرفی و نتیجه گیری خود را تنظیم کنید. هرگز سعی بر کم گویی و یا زیاده گویی در مصاحبه نداشته باشید.
- سوالات مربوط به تحقیق و رشته ی خود را پیش بینی کنید.
- سوالات مربوط به رویارویی با مشکلات و پشتکار در تحصیلات عالیه را پیش بینی کنید.
- اشتیاق خود را برای تحقیق نشان دهید چرا که به خاطر آن، شما ترغیب به تحصیلات عالیه شده اید و این فرصتی برای مطرح کردن آن نزد فرد مصاحبه کننده می باشد.
- در صورتی که از سوال پرسیده شده مطمئن نیستید و یا به زمان بیشتری برای فکر کردن و پاسخ دادن نیاز دارید، درخواست کنید تا بیشتر توضیح دهند و یا سوال را تکرار کنند. هرگز صحبت مصاحبه گر را قطع نکنید و یا سوال را کوتاه نکنید.
- سوالات آماده شده ای برای آخر مصاحبه داشته باشید. در بیشتر مواقع شما شانس پرسیدن سوالات خود را خواهید داشت. سوالات پر معنایی بپرسید تا نشان دهد که شما گروه آموزشی و رشته ی مربوطه را به دقت بررسی کرده اید. همچنین در صورتی که خبر پذیرش خود را شنیدید می توانید پرسش های خود را مطرح کنید.
- خودتان باشید. طبیعی رفتار کنید اما حرفه ای و مودب باشید.

 

بعد از مصاحبه
اگر در آخر مصاحبه یا ملاقات، پیشنهادی دریافت نکردید، پیگیر شوید. از افرادی که به شما در ایجاد ارتباط برای مصاحبه کمک کردند سپاسگزاری کنید. اگر اطلاعات تماس با مصاحبه گر(ها) را دارید، نامه و یا ایمیلی برای آنها بفرستید و از آنها برای ملاقات و مصاحبه تشکر کنید. در صورتی که تا تاریخ اصلی تعیین شده برای شما خبری دریافت نکردید، می توانید با دفتر پذیرش تماس بگیرید.


مصاحبه ی تلفنی
مصاحبات تلفنی راه جدیدی برای تایید یا مردود کردن درخواست های متقاضیان تحصیلات عالیه در سال های اخیر شده است. این مصاحبه ها بسیار متداول و تقریبا قابل انتظار در علوم اجتماعی و انسانی هستند (رشته های مرتبط با علوم بیشتر از بیرون فاند جذب می کنند و از ملاقات کاندیداها به طور حضوری لذت می برند). البته این قانون از یک دانشگاه تا دانشگاه دیگر و از یک گروه آموزشی تا گروه آموزشی دیگر متفاوت است. مصاحبه های تلفنی تقریبا در زمان تماس صورت می گیرند، و در صورتی که شما تماس اصلی را از دست دادید، ممکن است پیامی برای تماس مصاحبه گر در زمان بعدی دریافت کنید.

چند توصیه در رابطه با چگونگی آماده کرده خودتان در مصاحبه ی تلفنی:

- مدارک درخواست پذیرش خود را نزدیک تلفن قرار دهید. در این حالت شما می توانید سریعا اطلاعات دانشگاهی که با شما در تماس است را پیدا کنید.
- به افراد خانواده و یا هم اتاقی های خود اطلاع دهید که چگونه پاسخ دهند.
- مطمئن شوید که پیامی مناسب بر روی پیغام گیر تلفن و یا موبایل خود دارید و اگر آمادگی مصاحبه ندارید بهانه ی مودبانه ای بیاورید. ( مثل در راه کلاس بودن) و زمان دیگری را برای تماس پیشنهاد کنید.

تمامی توصیه هایی که در بالا در قسمت " در حین مصاحبه " ذکر شد، در مصاحبه ی تلفنی نیز قابل استفاده است. به هر حال برای مصاحبه با مصاحبه گری که کمی رک یا شاید سرد و غیر دوستانه باشد نیز خود را آماده کنید. ( به خاطر داشته باشید، مکالمات تلفنی گاهی سرد و سنگین احساس می شوند). در نظر داشته باشید که هدف هر مصاحبه ای گفتگو کردن با مصاحبه گر می باشد و شما باید نشان دهید که برای برنامه ی تحصیلات عالیه ی آنها آماده و هیجان زده هستید. به یاد داشته باشید که مصاحبه، مولفه ای از اپلیکیشن است که شما بر روی آن کنترل کامل دارید، بنابراین تلاش کنید تا شانس اخذ پذیرش را با یک مصاحبه خوب بالا ببرید!

وزیر مهاجرت کانادا آقای جیسون کنی در تاریخ ۱۰ دسامبر اعلام کرد که در پاسخ به نیاز رو به افزایش کانادا به افراد متخصص فنی حرفه‌ای، برنامهٔ جدیدی را از روز ۲ ژانویه ۲۰۱۳ برای پذیرش این افراد به اجرا می‌گذرد. وی افزود: برنامهٔ جدید پاسخی به کمبود شدید نیروی کار در برخی‌ استان‌ها و قلمرو‌ها خواهد بود و از اقتصاد رو به رشد کانادا حمایت خواهد کرد. برنامهٔ جدید تحت چهار محور شکل گرفته است که تضمین خواهد کرد افراد واجد شرایط مهارت و تجربه ی مورد نیاز در کانادا را دارا باشند. افرادی واجد شرایط خواهند بود که:

 ۱- دارای پیشنهاد شغلی‌ در کانادا بوده یا از یکی‌ از استان‌ها یا قلمرو‌های کانادا گواهی صلاحیت شغلی‌ دریافت نموده باشند.

۲- از دانش زبان کافی‌ برخوردار باشند.

۳- دارای ۲ سال تجربه کاری به عنوان نیروی فنی حرفه‌ای باشند.

۴- دارای مهارت و تجربه‌ای معادل نوع B طبق طبقه بندی ملی‌ شغلی‌ ((National Occupational Classification (NOC B) باشند.

ادارهٔ مهاجرت کانادا برای جلوگیری از انباشت پرونده‌ها و رسیدگی سریع تر به آنها حداکثر ۳۰۰۰ پرونده را از گره افراد متخصص فنی حرفه‌ای پذیرش خواهد کرد. از جمله مشاغل مورد نیاز می‌‌توان به برقکار، جوشکار، تکنسین ماشین آلات سنگین، و لوله کش صنعتی اشاره کرد. لیست کامل مشاغل قبل از ۲ ژانویه ۲۰۱۳ اعلام خواهد شد.

منبع: http://www.cic.gc.ca/english/department/media/releases/2012/2012-12-10.asp 
منتشرشده در مهاجرت و تحصیلی‌
دوشنبه, 15 آبان 1391 ساعت 00:45

ویژگی‌‌های یک توصیه نامه علمی‌ قوی

Reference letterتوصیه نامه علمی‌ یکی‌ از مهم‌ترین مدارک مربوط به تقاضا نامه ادامه تحصیل (اپلیکیشن) می‌باشد. توصیه نامه یا Reference Letter یا Recommendation Letter می‌‌بایستی توسط یک "مرجع" (که ترجیحا استاد دانشگاه می‌باشد) و به کمک شخص متقاضی تکمیل شود. در ذیل، سعی‌ میشود نکات مهمی‌ را راجع به توصیه نامه‌های علمی‌ به طور خلاصه بیان کنیم.

۱) انتخاب مرجع: اینکه چه شخصی‌ بایستی توصیه نامه علمی‌ را بنویسد، خیلی‌ تصمیم سخت و مهمی‌ است که شخص متقاضی بایستی راجع به آن تصمیم بگیرد. در مجموع و طبق تجربه شخصی‌ بهتر است که این شخص استاد دانشگاه باشد، دارای مهارت انگلیسی‌ بالایی باشد و اینکه شخص متقاضی را به خوبی‌ از لحاظ قابلیت علمی‌ و مخصوصا توانایی تحقیق و پژوهش بشناسد و در گذشته یا حال با متقاضی رابطه نزدیک کاری داشته باشد.به عبارت دیگر بهتراست فرد مرجع به ترتیب اولویت استاد راهنما، استاد مشاور، مرجعی که پروژه ای با او انجام شده و یا استادی که درسی با او داشتید باشد. حالت ایده‌آل آن است که این "مرجع" در دانشگاه مقصد فردی از بین اساتید را نیز بشناسد.

نکته ی دیگری که لازم به توجه است آن است که قبل از معرفی فردی به عنوان مرجع یا درخواست نامه از او، خوب است که از فرد مورد نظر پرسیده شود که آیا نظر مثبتی در مورد متقاضی داشته و می تواند نامه ی خوبی که به سود متقاضی است در مورد او و تقاضانامه ی او بنویسد یا خیر. همچنین آیا فرد مد نظر این مسئولیت را قبول می کند یا خیر و آیا شرایط خاصی برای قبول این امر دارد یا خیر(به خصوص که بعضی افراد تعداد توصیه نامه هایی که می نویسند را به خاطر کمبود وقت و غیره به تعداد خاصی مثلا سه مورد یا پنج مورد یا مشابه آن محدود می کنند.). 

۲) نحوه ارسال و تعداد: معمولاً برای دانشگاههای آمریکای شمالی تعداد ۳ توصیه نامه علمی‌ لازم است که قأعدتاً یا به صورت کاغذی و یا به صورت الکترونیکی‌ ارسال میشود. طبق تجربه شخصی‌ اگر هر دو صورت ارسال توصیه نامه ممکن باشد، روش الکترونیکی‌ بهتر است و ترجیح داده میشود. در صورت ارسال الکترونیکی‌، شخص متقاضی بایستی ایمیل مربوط به "مرجع" را در سایت مربوطه وارد کند و سپس دانشگاه با "مرجع" تماس خواهد گرفت. در حالت کاغذی، بایستی متقاضی از فرمهای مربوطه پرینت تهیه کرده و در اختیار "مرجع" قرار دهد. توجه کنید که در صورتی که افراد ایمیل ها یا شماره های متعددی دارند ترجیحا (مگر خود فرد مرجع غیر از این را بخواهد) از ایمیل های دانشگاهی یا کاری آنها استفاده کنید (استفاده از ایمیل های گوگل، یاهو و ... رسمیت چندان و مکفی ندارند) و شماره های کاری مربوط به دفتر آنها را در فرم های مربوطه درج کنید.

نکته مهمی که اینجا لازم به یادآوری می باشد این است که وقت کافی به فرد مرجع بدهید. زیرا اکثر این افراد دارای مسئولیت ها و مشغله های فراوانی بوده و احتمالا در فصل تقاضا باید برای افراد زیادی توصیه نامه بنویسند که این امر ممکن است به علت فراموشی، اشتباهات سهوی یا کمبود وقت باعث ایجاد مشکل در روند کاری ارسال توصیه نامه شما شود. به ویژه زمانی که نامه ها الکترونیکی ارسال می شوند، متقاضی می بایست پیگیر بوده و محترمانه یاد آور این نکتهبه فرد مرجع باشد که توصیه نامه را به موقع ارسال کند.

۳) محتویات توصیه نامه: معمولاً توصیه نامه شامل دو بخش است. بخش اول یک فرم از پیش تهیه شده (Template) است که شخص "مرجع" میبایستی مشخصات خود را یادداشت کند و اینکه یک ارزیابی سریع از متقاضی انجام دهد. بخش دوم یک نامه است که بایستی شخص "مرجع" این را یادداشت کند. معمولاً در این نامه به نکاتی‌ شامل میزان علاقه و جدیت متقاضی در درسهایی که با "مرجع" داشته و مهارت متقاضی در انجام تحقیق و پژوهش‌ اشاره میشود. طولانی‌ یا کوتاه بودن این نامه مهم نیست، بلکه این که چه اطلاعاتی‌ را منتقل می‌کند مهم است. بایستی به گونه یی باشد که فرد ارزیابی کننده را مجاب کند که متقاضی انسانیست جدی، منظم و دارای پتانسیل خوب پژوهشی.

به عنوان نکته پایانی، معمولاً این توصیه نامه علمی‌ به همراه سایر مدارک ارسال شده بررسی‌ می‌‌شود، پس اگر متقاضی در بخش رزومه و یا انگیزه نامه بر روی گرایش خاصی‌ تاکید کرده است؛ بهتر است که مرجعها نیز از همین گرایش انتخاب شوند و نه از گرایش‌های دیگر!

برای دانلود چند نمونه توصیه نامه اینجا را کلیک نمایید.

صفحه1 از2
شما اینجا هستید:صفحه اصلی‌ نمایش موارد بر اساس برچسب: Application