اخبار داغ

ApplyClub

Applications evaluation ارزیابی درخواست هاکمیته های پذیرش رشته های تحصیلات تکمیلی ده ها -و برخی صدها- درخواست اخذ پذیرش دریافت می کنند که برخی از آن ها از سوی دانشجویانی با قابلیت هایی برجسته می باشد. آیا کمیته های پذیرش و دپارتمان ها به راستی می توانند بین صدها درخواست تفاوتی قائل شوند؟

بله و خیر
یک برنامه ی رقابتی ممکن است تعداد زیادی درخواست دریافت کند؛ مانند برنامه های دکترا در روانشناسی بالینی که ممکن است تا تعداد ۵۰۰ درخواست دریافت کنند. کمیته های پذیرش برای برنامه های رقابتی تحصیلات تکمیلی، در خواست ها را در چند گام بررسی می کنند:

گام اول: غربال گری
آیا متقاضی از حداقل الزامات برخوردار است؟ نمرات آزمون های استاندارد؟ تجربه ی مرتبط؟ درخواست کامل است (انگیزه نامه، ریز نمرات، توصیه نامه ها و دیگر مدارک به موقع دریافت شده اند)؟ هدف از این بررسی اولیه آن است که متقاضیان به صورت جدی غربال شوند.

گام دوم: اولین گذر
برنامه های تحصیلات تکمیلی متفاوت هستند، اما بسیاری از برنامه های رقابتی، گروه های متقاضیان را جهت یک بررسی اولیه به هیئت علمی می فرستند. هر عضوی از هیئت علمی یک دسته از درخواست ها را بررسی کرده و دانشجویان متعهد را شناسایی می کنند.

گام سوم: گروه نقد و بررسی
در گام بعدی، دسته های درخواست به دو یا سه هیئت علمی فرستاده می شود. در اینجا درخواست ها براساس انگیزش، تجربه، مدارک و وضعیت کلی متقاضی ارزیابی می شوند. بسته به بزرگیِ برنامه و تعداد متقاضیان، مجموعه ی حاصل از درخواست ها توسط گروه بزرگتری از اعضای هیئت علمی بررسی شده و یا به مرحله ی مصاحبه می روند و یا پذیرفته می شوند (برخی برنامه ها مصاحبه ندارند).

گام چهارم: مصاحبه
مصاحبه ها به صورت تلفنی یا حضوری انجام خواهند شد. متقاضیان با توجه به وعده های آکادمیک شان، مهارت های تفکر و حل مسئله و قابلیت های اجتماعی شان ارزیابی می شوند. هم اعضای هیئت علمی و هم دانشجویان تحصیلات تکمیلی، متقاضیان را ارزیابی می کنند.

گام آخر: مصاحبه ی نهایی و تصمیم
اعضای هیئت علمی، ارزیابی ها را جمع آوری و مطالعه کرده و تصمیمات راجع به پذیرش را اتخاذ می کنند.

فرآیند بالا بسته به سطح گستردگی برنامه و تعداد متقاضیان، متغیر است. چه پیامی می توان از این موضوع گرفت؟ اطمینان حاصل کنید که درخواستتان کامل است. اگر یک توصیه نامه، انگیزه نامه یا ریز نمرات را فراموش کرده باشید، درخواست شما به مرحله ی بررسی اولیه نخواهد رسید.

 

کمیته های پذیرش تحصیلات تکمیلی به دنبال چه چیزی در متقاضیان هستند؟
شناخت اینکه اعضای هیئت علمی مقطع تحصیلات تکمیلی از متقاضیان چه انتظاراتی دارند، اولین قدم برای آن است که تجربیات و تقاضای خود را در خور آن سازید که برنامه های تحصیلات تکمیلیِ مورد نظرتان نتوانند در برابر شما مقاومت کنند.
بنابراین کمیته های پذیرش در جستجوی چه هستند؟ هدف آن ها شناسایی متقاضیانی است که در رشته ی خودشان، محققان و پیشرویان مهمی خواهند شد. به عبارت دیگر، کمیته های پذیرش در تلاشند تا امید بخش ترین دانشجویان را گزینش کنند. یک دانشجوی امید بخش چه کسی است؟ شخصی که توانایی آن را دارد که تبدیل به یک دانشجوی حرفه ای در مقطع تحصیلات عالی شود.

یک دانشجوی فوق لیسانس یا دکترای ایده آل
یک دانشجوی مطلوب، با استعداد، مشتاق یادگیری و بسیار با انگیزه است. چنین فردی می تواند به صورت مستقل کار کند و جهت، نظارت و انتقادهای سازنده را دریافت کند بدون آنکه سرخورده شود یا حساسیت بیش از حد نشان دهد. اعضای هیئت علمی به دنبال دانشجویی هستند که سخت کوش، خواهان کار تنگاتنگ با هیئت علمی و مسئولیت پذیر بوده و کار با او آسان باشد و شخصی باشد مناسب برنامه های آن ها. بهترین دانشجویان در مقطع تحصیلات تکمیلی کسانی هستند که پروژه ها را به موقع تمام می کنند، در گرایش خود متمایز و عالی هستند و مایه ی افتخار دانشکده می باشند. قطعا این افراد ایده آل هستند. اکثر دانشجویان تحصیلات تکمیلی، چندی از این خصوصیات را دارند ولی تقریبا هیچ کس همه ی ویژگی ها را ندارد. پس به خودتان ترس راه ندهید.

معیارهای مورد استفاده ی کمیته های پذیرش
حال که شما از حالت مطلوبی که هر دانشکده در تلاش است تا دانشجویانی با آن ویژگی ها را جذب کند اطلاع پیدا کردید، بیایید ملاحظه کنیم که اعضای هیئت علمی معیارهای مختلف را چگونه ارزش گذاری می کنند. متاسفانه جواب سرراستی وجود ندارد؛ هر یک از کمیته های پذیرش تحصیلات تکمیلی اندکی با دیگری متفاوت است. اما در حالت کلی، معیارهای زیر برای اکثر کمیته های پذیرش حائز اهمیت هستند:
- معدل دوره ی کارشناسی (مخصوصا 2 سال آخر)
- نمرات آزمون GRE (و یا آزمون های استاندارد دیگر) در صورت نیاز
- تجربه ی پژوهش و تحقیق
- توصیه نامه ها
- بیانیه های شخصی و انگیزه نامه ها

مطمئنا شما می دانستید که این موارد مهم هستند اما اجازه دهید درمورد چراییِ اهمیت آن ها و نقشی که در تصمیمات پذیرش بازی می کنند، بیشتر صحبت کنیم.

معدل
نمرات، نه به عنوان نشان دهنده ی میزان هوش بلکه در عوض به عنوان مقیاسی جهت درک چگونگی عملکرد شما به عنوان یک دانشجو، اهمیت دارند. نمرات بازتاب انگیزه و توانایی شما برای خوب یا بد کار کردن هستند. هرچند همه ی نمرات اینگونه نیستند. کمیته های پذیرش متوجه این مطلب هستند که معدل های متقاضیان به صورت معناداری قابل مقایسه با یکدیگر نیستند. نمره ها می توانند به نسبت دانشگاه ها متغیر باشند؛ یک نمره ی A در یک دانشگاه ممکن است نمره ی B+ در دانشگاهی دیگر باشد. همچنین نمره ها –حتی در یک دانشگاه- به نسبت استادان متغیر است. کمیته های پذیرش در تلاشند که این موضوعات را به هنگام بررسی معدل متقاضیان مد نظر قرار دهند. آن ها به واحدهای گذرانده شده نیز توجه می کنند: یک نمره ی B در اقتصاد پیشرفته احتمالا ارزش بیشتری دارد از یک نمره ی A در درس مقدمه ای بر مشکلات اجتماعی. به عبارت دیگر، آن ها به محتوای نمرات نیز توجه می کنند: این نمره در کجا اخذ شده و مربوط به چه درسی است؟ در بسیاری موارد، گذراندن دروسی سنگین حتی با اخذ نمراتی نه چندان عالی بهتر است از گذراندن چندین درس ساده اما با نمراتی بالا!

نمرات GRE و یا دیگر آزمون های استاندارد
واضح است که معدل های متقاضیان به سختی قابل مقایسه است. اینجاست که در برخی از دانشگاه ها و رشته ها نمرات GRE و یا دیگر آزمون های استاندارد وارد کار می شوند. در حالیکه نمرات معدل استاندارد شده نیستند (در سطح یک دپارتمان، دانشگاه یا یک کشور تفاوت های فاحشی در طرز نمره گذاریِ کار دانشجویان از طرف اساتید وجود دارد)، نمرات GRE استاندارد هستند. نمرات GRE اطلاعاتی فراهم می کنند راجع به اینکه شما بین همتایان خود در چه سطحی قرار دارید (به همین دلیل است که باید بهترین تلاش خود را به نمایش بگذارید). با اینکه نمرات GRE استاندارد هستند، دپارتمان ها به طور استانداردی آن ها را ارزش گذاری نمی کنند. دپارتمان ها یا کمیته های پذیرش به طرق مختلفی نمرات GRE را ارزیابی می کنند: برخی از این نمرات به عنوان میانبری برای غربال متقاضیان استفاده می کنند، برخی به عنوان معیاری برای اعطای کمک هزینه ها و بورس های تحصیلی استفاده می کنند، برخی به نمرات GRE دقت می کنند تا ضعف معدل را جبران کنند و برخی از کمیته های پذیرش در صورتی که متقاضیان در زمینه های دیگر نقاط قوت قابل توجهی نشان دهند از نمرات ضعیف GRE چشم پوشی می کنند.

تجربه ی پژوهش و تحقیق
در برخی‌ از رشته‌ها نیاز است که فرد متقاضی پس از پذیرفته شدن در قالب پروژه خود به کار تحقیقاتی‌ بپردازد و در نتیجه نشان دادن تجربهٔ قبلی‌ پژوهش از اهمیت فراوانی‌ برخوردار می‌‌باشد. در این رشته‌ها از متقاضیان ورود به مقطع تحصیلات تکمیلی (مخصوصا متقاضیان دورهٔ دکتری) انتظار می‌‌رود که تعدادی مقاله در رابطه با زمینهٔ تحقیقاتی‌ قبلی‌ خود چاپ کرده باشند. گرفتن کمک هزینهٔ تحصیلی‌ در قالب دستیار پژوهش نیز معمولا وابسته به عملکرد پژوهشی قبلی‌ فرد متقاضی دارد. از دانشجویان کارشناسی که متقاضی ورود به دورهٔ فوق لیسانس هستند بیشتر انتظار می‌‌رود که معدل بالایی‌ داشته باشند تا اینکه کار تحقیقاتی‌ انجام داده باشند؛ اما در هر حال داشتن مقاله و یا تجربهٔ پژوهشی حتی برای دانشجویان کارشناسی نیز بسیار سودمند خواهد بود. برای کسب اطلاعات بیشتر دربارهٔ نحوه ی کسب تجربهٔ پژوهشی به مقاله‌ "تجربه ی پژوهشی: کلید راهیابی به تحصیلات تکمیلی" مراجعه نمایید.

توصیه نامه ها
به طور معمول کمیته های پذیرش با در نظر گرفتن معدل و نمرات آزمون GRE (و یا دیگر آزمون های استاندارد شده) روند ارزیابی را آغاز می کنند. این مقیاس های کمّی تنها قسمت کمی از داستان هر متقاضی را فاش میکنند. توصیه نامه ها (Letters of recommendation) زمینه ای را فراهم می کنند که اعضای کمیته ی پذیرش با توانایی های علمی و پژوهشی فرد متقاضی آشنا شده و نیز اطلاعاتی درباره ی وضعیت تحصیلی و پژوهشی وی در مقایسه با هم کلاسیهایش بدست آورند. به همین دلیل، مهم است که آن عضو هیئت علمی که توصیه نامه ی شما را می نویسد به خوبی شما را بشناسد تا بتواند فراتر از معدل و نمرات GRE درموردتان بحث کند. در حالت کلی، نامه هایی که توسط استادانی نوشته شده باشد که برای اعضای کمیته نام آشنا هستند، از اهمیت بیشتری برخوردارند تا نامه هایی که توسط افراد غریبه تر نوشته شده اند.

انگیزه نامه، بیان اهداف یا اظهارات شخصی
انگیزه نامه، بیان اهداف و یا اظهارات شخصی (بیانیه ی هدف شخصی و خلاصه ای از اهدافتان) موقعیتی است تا خود را معرفی کرده، بطور مستقیم با کمیته ی پذیرش صحبت کنید و اطلاعاتی را به دستشان برسانید که در هیچ کجای دیگر از درخواستتان یافت نمی شوند. اعضای هیئت علمی انگیزه نامه های شخصی را بطور دقیق بررسی می کنند زیرا از این طریق اطلاعات خوبی راجع به متقاضیان دریافت می کنند. انگیزه نامه ی شما نشان دهنده ی توانایی نوشتن، انگیزه و توانایی ابراز خود، کمال و اشتیاق و قضاوتتان درمورد این رشته می باشد. کمیته های پذیرش به مطالعه ی انگیزه نامه می پردازند به هدف آنکه متقاضیان را بهتر بشناسند و بررسی کنند که آیا توانایی ها و قابلیت های لازم را برای رسیدن به موفقیت دارا می باشند یا خیر و همچنین به منظور آنکه متقاضیانی را که مناسب نیستند، از دور خارج کنند.

شما اینجا هستید:صفحه اصلی‌ نمایش موارد بر اساس برچسب: GPA